ledjir, ledjire I. [addj.] 1. ki n' a waire di [[Motî:pwès|pwès]]. Il est ledjir come ene plome. Li beyôle, c' est åk di ledjir. I vind do trop ledjir pwin. Ene pitite ledjire coviete (ramexhné pa [[M. Francard]]). Pierdou dins li dzir, Ns estans ledjirs, Et nos cavolans Come des ploumions ([[A. Gauditiaubois]]). F. léger. >> aveur el mwin ledjire: diner åjheymint ene bafe. F. prompt à frapper. >> esse ledjir d' aidants: èn waire aveur di liårds. 2. ki n' tént nén eshonne, tot djåzant d' ene tere. Ci tere la est trop ledjire. On dit eto: [[Motî:hole|hole]], [[Motî:veule 2|veule]]. Contråve: del [[Motî:foite tere|foite tere]]. F. meuble. 3. ki n' est nén foirt (gote, toubak, soumey). Des ledjirès cigaretes. Dj' a l' soumey ledjir. 4. åjhey a fé (ovraedje). Dji vos dinrè ene pitite ledjire ovraedje. 5. ki s' didjere bén (amagnî). Li påsse a bén levé: les tåtes seront ledjires. Magnîz cwandminme ene pitite sacwè d' ledjir. 6. ki n' a waire di rindaedje, tot djåzant d' ene dinrêye. L' avoenne est ledjire, saiss. F. à faible rendement. 7. ki n' riwaite nén a çk' ele dit a ck'ele fwait, tot djåzant d' ene djin. Elle est co bén ledjire. F. léger, frivole, volage. II. ledjir [adv.] ledjirmint. Elle esteut moussêye ledjir. I rote co ledjir. I fåt mindjî ledjir. F. légèrement. >> pårler ledjir: e dire des [[Motî:crås|cråsses]]. III. al ledjire [advierbire] 1. fwait nén [[Motî:sitocaesse|stocaesse]]. C' est on meube fwait al ledjire. 2. dit sins tuzer pus lon. I cåze al ledjire. Disfondowes: lèdjîr(e), lidjêr(e), lèdjêr(e), lèdjîr, lèdjî, lèdjîte | ledjirmint [adv.] 1. d' ene ledjire manire. I fåt rusteler ledjirmint. Solvez ledjirmint l' veule ! ([[J. Coppens]]). Elle est todi mousseye ledjirmint. Ti pårlêyes trop ledjirmint. Mindjîz ledjirmint, po n' nén co esse malåde. F. légèrement, inconsidérément, à la légère, avec légèreté, superficiellement. 2. ene [[Motî:miete|miete]]. Il est ledjirmint pus grand k' mi (ramexhné pa [[M. Francard]]). Disfondowes: lèdjîrmint, lidjêrmint, lèdjêrmint. | ledjirté [f.n.] cwalité u dfåt di çk' est ledjir. C' est s' ledjirté d' parole kel fwait må vir (J. Coppens). F. légèreté. Disfondowes: lèdjîrté, lèdjîrtè, lidjêrté, lidjêrtè, lèdjêrté, lèdjêrtè. | ledjiristé [f.n.] cwalité u dfåt d' ene sakî, d' ene sacwè k' est ledjire, dit dins ene fråze [[Motî:mouwrece|mouwrece]]. Ele danséve avou ene ledjiristé, dj' åreu vlou k' t' åreus veyou ça. Disfondowes: lèdjîristé, lèdjîrsuté.