leu 2 [o.n.] (v.m.) plaece. F. lieu.F. lieu. Esp. lugar.. n' aveur ni feu ni leu, esse sins feu ni leu 1. n' aveur nou lodjisse. L' eglijhe di Leglijhe est distrûte; Sint Mårtén n' a ni feu ni leu (P. Jean). 2. n' aveur pus nol håsse di coûtchî avou èn ome, tot djåzant d' ene feme (u l' contråve). Trossî des cotes , lon erî des bigotes, ki, so leu pantalon, ont scrît, cial, i n' a pus ni feu ni leu." (J.P. Vervier). >> les Sint Leus: (mot des rlidjons) plaeces la k' les profetes askepieus ont skepyî, pretchî, mori. Etimolodjeye: latén locum (plaece).

Dipus d' racsegnes so les Sints Leus