leuze [f.n.] oû ponou sins schågne. rl a: wache. F. œuf hardé.

Disfondowes: leuze, leuve, lûze.

Coinrece Roman Payis et payis d' Lidje.

| leuzer [v.s.c.] ponre ene leuze, tot cåzant d' ene poye. Nosse noere poye a co leuzé. >> on leuzé oû: ene leuze.

Disfondowes: leuzer, leuver, lûzî.

Omonime:

• Leuze (no d' sacwants viyaedjes)