lever (codjowaedje)

I. [v.c.] mete (ene sacwè, ene sakî) ene sadju pus hôt ki la k' i (elle) esteut dvant. rl a: sorlever, rilever. >> on lyi levrè l' cou: i va toumer e fayite. >> lever l' daxhe: cori evoye.

II. [v.s.c.] li lever: cori evoye. rl a: li steper. F. s'enfuir.

III. [v.pr.] 1. po ene djin, si dispierter et si stamper cwand on-z esteut edoirmou. 2. si mostrer al pikete do djoû, tot cåzant do solea. Disfondowes: lèver, lèvè, l(u)ver, l(ë)ver.

| levêye [f.n.]

1. totes les plantes ki levèt eshonne. F. levée.

2. djermêye di djins.

3. tchåsseye (bele rote avou des pavés). Gn a les dierins tchårs del djoûrnêye ki fjhèt crîner les pires des levêyes (L. Warnant). F. grand-route, chaussée.