limodje [f.n.]
1. sôre di mascaråde, ki rprezinte on spér, ki rexhe li londi del dicåce di Fosse-li-Veye; e sacwants ôtes viyaedjes di l' Eter-Sambe-et-Mouze, i rprezinte ene vatche.
2. limite, frontire, boird d' on payis. Gn a ene craeye u deus ki s' lait ndaler al limodje di l' Impire romin (C. Denis). Kimint vs î vloz rtrover, avou les limodjes ki candjmint po on pet d' tchet (C. Denis). F. limite, frontière.. >> tinkyî al limodje: a) esse presse a mori. En ome ki vike, cwè, et nén todi tinkyî al limodje come li Matî (C. Denis). F. au bord de la tombe. b) moirt escran. Adon vos estoz crevé nåjhi ! Tinkyî al limodje (C. Denis). F. mort de fatigue.
Etimolodjeye : bodje latén "limes" (boird, frontire), cawete -odje.