loke [f.n.]

1. (sovint pl.) mousmint. Il est la, divant l' mwaisse avou des lokes ki s' disfirlotchtêynut (C. Denis). On dit eto: mousseure, nipe. F. vêtement, fringues, frusques. >>  bén dins ses lokes: bén moussî (mousseye). >> bounès lokes: mousmints po les fiesses. Metans nos bounès lokes (R. Bauffe). >>  mannetès lokes: mousmints po bouter. Levé å tchant so cok avou mes mannetès lokes Dji va moenner les veas Les vatches et les toreas Dins les prés les paxhis (A. Gauditiaubois). >> tourner a rén dins ses lokes: amwinri pår.

2. (pus stroetmint) vî mousmint. On dit eto: clicote, håde, gobeye. F. loque, harde. >> li Pere Loke: crodjambot des cåves, wice k' on meteut les lokes et les peas d' lapén. F. croquemitaine.

3. boket d' viye stofe po rnetyî, xhorbi u fé les poûssires. F. chiffon. >> loke ås poûssires: cisse loke la, po n' nén maxhî avou les ôtes sinses. Dji vou gadjî k' èm loke ås poûssires ni m' a nén rmetou, mi k' el djond a poenne å pus sovint (C. Denis).

4. grosse sipesse cwårêye sitofe, po rlaver l' måjhone. On dit eto: drap d' måjhon. F. serpillère. >>  loke a rlocter: cisse loke la, et nén el loke ås poûssires.

| locteus, locteuse [addj., purade padvant] onk k' est moussî, ene k' est mousseye avou des vîs mousmints. F. loqueteux, déguenillé, clochard.

| loctî, loctreye [o.f.n.] martchand(e) di lokes. On dit eto: clicotî. F. chiffonnier, fripier.

| locreye [f.n.] vîs mousmints. On dit eto: misbas. F. hardes, fripes, haillons.

| loctreye [f.n.] handele di lokes. F. fripperie.

Parintêye :