loumer [v.s.c.] fé del loumire. L' erlativisté, c' est cwand on rodje feu deure deus côps pus lontins k' on vert, mågré k' i loumèt ambedeus ene dimeye munute (R. Arcq). F. éclairer.

Etimolodjeye: viebe fwait sol bodje "loum-" di "loumire" (latén "luminare").

| loumaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "loumer". F. éclairage, luminosité.