lugnî (codjowaedje) [v.c.]

1. (tot djåzant d' on fizik) mete li sacwè a touwer so ene lene avou l' mire do fizik et l' ouy. Dj' a lugnî l' daguet et dj' a tiré; li côp a rglati ki dj' end a stî stoné (G. Pècheur).

2. li minme tchoi, dins des djeus. I fåt lugnî l' mitan del croes, et d' on toû d' bresse, låtchî l' tourpene. F. viser.

| lugneye [f.n.] rîlêye. Å cwårt di set eures, nos estans a l' ouxh, so deus lugneyes (L. Sohy). F. ligne, file, alignement.

• "lugnî", c' est ene sorwalonde U / I