{{Wiccionaire-motî|må}} må 2 [divancete] divant. Si dj' va cweri l' årtisse a pî, må d' esse e s' måjhone, li vatche sere velêye ([[Joseph Lahaye]]). >> må pô d' tins: divant pô d' tins, divant waire. On ns åreut traité d' minteus, e 1945, si ns åréns dit ki, må pô d' tins, nos aléns vey serer totes les houyires ([[Gilbert Mottard]]). Må pô d' tins, vos voeroz des beas cwårés wårnis d' rôzîs et plins d' fleurs ([[J. Delchambre]]). On djoû, on leya-st etinde a Monsigneur ki, må pô d' tins, i s' endè pasreut des beles avou l' djonne vicåre di Sint Djuråd ([[J.P. Dumont]]). F. bientôt.. Etimolodjeye: dobe forcoridjaedje do payis d' Lidje: dv => mn (come a vni => a mni) + an => å (come manker => måké), ça fwait: dvant => mnå, et poy rispotchaedje mnå => må, li tot divnou on djivion, pa assaetchance di [[Motî:må (nén bén)|må (1)]].