måjhire

I. [f.n.]

1. pitite måjhon. Totes les payizantes vinît ricdure Mayane djusk' el voye pu nd eralît e leus måjhires (D. Salme). On dit eto: wåmire, lodjete. F. chaumière, maisonnette.

2. viye måjhon e rwene. F. ruine.

3. pareuse (dins ene mene). F. paroi.

II. Måjhire [n.pl.] veye di France, rebanêye avou Tchårluveye, so l' no d' Tchårluveye-Måjhire. F. Mézières.

Etimolodjeye : bodje "måjh" (latén "mansus"), cawete -ire

| måjhroe [o.n.] (v.v.m.) plaece avou des måjhires (rwenes u ptitès måjhones). Loukîz a hamea, hamtea.^[1]

Tcherpetaedje : cawete -oe

Près-parint :

• Måjhret

Loukîz eto :

• Madjrè

• Dipus d' racsegnes so les nos d' plaeces del Walonreye ki vnèt di "måjhire"