måle 2 [f.n.]
1. blanke tere castinnixheuse, k' on s' sieve po-z ecråxhî les seurès teres. A cåze del måle k' a-st e terén d' nosse payis, li blé vént pus blanke k' ôte pårt (H. Frenay). F. marne.
2. blanke poûssire des cårires di tchåsse, k' on s' sieve eto come ecråxhe. F. dolomie pulvérisée. >> taper al måle so ene tere: mete del måle. On dit eto: mårler. F. marner, chauler.
3. (imådjreçmint) blanke djalêye (ki shonne come del blanke poûssire sitramêye totavå les tchamps). Les åbes sont-st e måle. On dit eto: emårlaedje, mårlaedje, relêye. F. givre, gelée blanche.
Etimolodjeye
bodje gayel "margila" (minme sinse).