mårler ([[Codjowaedje tchicter|codjowaedje]]) I. [v.sins djin] 1. [[Motî:djaler|djaler]] tot blanc (come s' i on-z åreut stramé del [[Motî:måle 3|måle]] so tere). On dit eto: [[Motî:reler|reler]]. F. givrer, avoir une gelée blanche. >> mårler sol tiesse d' ene sakî: po dire k' il atrape des blancs tchveas. Disso m' poy tot crolé, A poenne a-t i mårlé ([[C. Wérotte]]). On dit eto: [[Motî:niver|niver]]. F. grisonner. 2. toumer ene fene plouve come del nive. I mårlêye, valet, rimoussans å coulot ! F. tomber du grésil. II. [v.c.] stårer al [[Motî:måle 3|måle]] so (on tchamp). Dins les louwaedjes di cinse, c' esteut sovint mårké kel louweu diveut mårler les teres. F. marner. Disfondowes: maurler, mârler, maurlè, mauyler, maulier. Etimolodjeye: viebe fwait sol bodje "mårl-" ([[Motî:måle 3|måle]]). | mårlaedje[o.n.] blanke [[Motî:djalêye|djalêye]]. F. gelée blanche, givre. Disfondowes: maurlèdje, mârlèdje, maurladje, mârladje, maurlâdje. | mårlêye [f.n.] blanke djalêye. Parintêye: * [[Motî:emårlé|emårlé]]