mårlire
I. [f.n.]
1. cårire di måle. F. marnière.
2. plaece k' on-z î a saetchî al måle, et k' gn a des trôs dins tere ki sont rcovrous pa del fene tere, et k' on pout toumer dvins. Il a toumé dins ene mårlire (H. Forir). Les mårlires sont bounes po-z î mete des vegnes. F. ancienne marnière. >> ås Mårlires: no di des plaeces e Malonne, Welin, Esneu, Viyé-ås-Tours, Moucron, Djerpene.
II. Mårlire [n.dj.] no d' famile di Walonreye, e F. Marlair, Marler, Marlaire, Marlière. [1]
| mårloye
I. [f.n.] (v.v.m.) mårlire. F. marnière.
II. Mårloye [n.pl.] hamtea d' Wahå.
III. [n.dj.] no d' famile di Walonreye, e F. Marloye, Marloy, Marloie. [2]
| mårloyea
I. [o.n.] pitite mårlire.
II. Mårloyea
1. [n.pl.] no d' ene plaece di Flobek (so plaece: Marloyô).
2. [n.dj.] sipotaedje des djins d' Nålene et d' Marbwê (di cåze des mårlires k' i gn aveut låvå).
| mårloyeus, mårloyeuse [addj.] avou del måle divins, tot djåzant d' ene tere. Li Tchampagne, c' est totès mårloyeusès teres: c' est la k' on-z a l' meyeu des véns. F. marneux.
Etimolodjeye et tcherpetaedje
- måle
- bodje "mårl-" (måle), cawete -ire
- mårloye
- cawete -oye
- mårloya
- dobe cawete -oye + -ea
- mårloyeus
- dobe cawete -oye + -eus, 2004
Disfondowes
- mårlire
- maurlîre, marlêre, maurlêre, mârlîre, Pc marlière.
- mårloye
- Maurlônye, Mârloye, Maurlwè, Mârlwa, Marlwa. Vî scrijha: Marlida (817).
- mårloya
- Maurloya, Marloya, Mârloya.
- mårloyeus
- maurloyeus, mauleus, maurleus, mârleus.
Sicrijhas ezès motîs
- mårlire
- mårlîre [E1], mârlîr [E203], maurlêre [C9]. [3]
Hårdêyes divintrinnes
Sourdants et pî-notes
- ↑ Live des nos d' famile del Walonreye da Germain et Herbillon a Marlair.
- ↑ Live des nos d' famile del Walonreye da Germain et Herbillon a Marloye.
- ↑ Loukîz al djivêye des motîs.