måtche 1

I. [f.n.] boird d' on grand payis. Gn a co des Tîxhons ki s' cotapèt åzès måtches di l' Impire, dijha-t i Djule Cezår . F. marge, périphérie, limite.

2. [n.pl.] no d' plaece e sacwants viyaedjes di Walonreye, po des teres metowes a l' aschate° d' on ban. >> Les tchamps d' måtche: no d' ene plaece di Transene.

3. Delmåtche, Del Måtche, del Måtche [n.dj.] no d' famile del Walonreye, ki si scrît, asteure, Delmarche, Delmarcq, De la Marck, de la Marcq, De La Marcq.

Etimolodjeye: tîxhon "marka" (payis d’ frontire).

Mot d' aplacaedje :

• limåtche

Omonimeye :

• måtche (rotaedje)
• Måtche (veyes et viyaedjes)