maçner (codjowaedje) [v.c.] fé tni eshonne des pires, des brikes, evnd., po fé ene måjhon.

| maçneu, maçneuse u maçonresse [o.f.n.] li ci (cene) ki maçnêye. L' abé Djule-Djôzef a profité di s' passaedje po rashonner les maçneus di s' famile et les emoenner a Kaposvar (G. Renson). On dit eto : maçon. F. "maçon".

Tcherpetaedje

maçner 

viebe fwait so l' mot "maçon".

Hårdêye divintrinne

• Dipus d' racsegnes sol mestî d’ maçneu