maflé, maflêye [addj., murade padvant]

1. djus d' alinne. Gn a des måjhons ki n' ont nén yeu l' pacyince di griper disk' å dzeu do tiene, soeye-t i k' elle estént maflêyes, u k' elle end avént leu sô d' ratinde leu toû (B. Genaux). Si to croes k' i gn a k' twè k' a ridé so les pires, paski t' esteus moudri, paski t' esteus maflé (J. Mathot). On dit eto : dishoflé, ki n' sait pus rawè ses tchets. F. essouflé.

2. buzé a èn egzåmin. On dit eto : peté. F. recalé.

3. sot(e). Dji vou tchanter, tchanter, tchanter avou les maflés, avou les codeus d' ourteyes (C. Geerts). F. fou, débile.

Etimolodjeye : addjectif fwait so "mafe" (peté come ene djåbe sol mafe).

"maflé" est on mot do francès d' Walonreye