magnî ([[Codjowaedje waitî|codjowaedje]]) [v.c.] fé moussî ene sacwè pal boke, ki nourixh li coir (tot cåzant des djins u des biesses). On dit eto: [[Motî:mindjî|mindjî]]. F. manger. | magneu, magneuse u magnresse [o.f.n.] li ci (cene) ki magne. C' est on bon magneu. F. mangeur. >> magneu(se) di Bon Diu: li ci (cene) ki va tofer a messe, grand(e) catolike. F. dévot, fervent. >> magneu d' Bon Diu et tchiyeu d' diale: li ci (cene) ki fwait ses priyires comifåt, mins ki s' codût må avou les djins. F. faux-dévot. | magnaedje [o.n.] 1. no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "magnî". Ene aspansreye, c' est l' magnaedje di dpus k' i n' fåreut. Les måyes di caracole divront prinde dins leu magnaedje 50 grames d' alun po-z espaitchî les afes di s' astaler ([[C. Massaux]]). Les ovrîs do tchmin d' fier, i fjhént leu magnaedje avou del farene di boûkete (ramexhné da [[J. Adam]]). On dit eto: [[Motî:amagnî|amagnî]], [[Motî:nouriteure|nouriteure]]. F. absorption, ration, nouriture. 2. plaece k' on dene a magnî å djibî dins ene tchesse. Ti vas å magnaedje, ti bouxhes on côp d' baston sol tene å mayisse, et les singlés t' vénront magnî dins l' mwin. F. mangeoire. | magnant, magnante [addj.] ki magne. Parintêye : * [[Motî:magne|magne]] * [[Motî:magna|magna]] * [[Motî:magnijhon|magnijhon]] * [[Motî:magnreye|magnreye]] * [[Motî:rimagnî|rimagnî]] * [[Motî:dimagnî|dimagnî]] Mots d' aplacaedje : * [[Motî:amagnî|amagnî]] * [[Motî:magnant må|magnant må]]