maker (codjowaedje) [v.c.]

1. taper des côps so (ene sakî, ene sacwè) copurade sol tiesse. Flamind, si t' î rvéns co, dji t' make (B. Mirlon). rl a: assoumer. F. assomer, sonner, étourdir.

2. bouxhî avou (ene sacwè). Il aveut côpé ene grosse coxhe di côre po sayî del moenner, et il esteut si foû d' lu k' afeye, i lyi åreut bén maké so les rins (J.P. Dumont). F. asséner.

3. (imådjreçmint) sibarer pår. Come si dj' n' aveu nén co stî makêye assez, i m' a co pus esbarloufé cwand i m' a tapé å vizaedje k' il esteut vef (G. Belleflamme). rl a: estoumaker, amaker, tchoker. F. choquer, scandaliser, offusquer.

4. lure foirt, tot djåzant do solea; astourdi, tot djåzant del tcholeur. Vo l' la å dewôrs; i tådje; maké pal tcholeur; stoufant, k' i fwait (J.F. Brackman). F. étourdir.