maker (codjowaedje viker) [v.c.]

1. taper des côps, bouxhî so (ene sakî, ene sacwè; copurade sol tiesse; copurade avou ene sacwè). Il aveut côpé ene grosse coxhe di côre po sayî del moenner, et il esteut si foû d' lu k' afeye, i lyi åreut bén maké so les rins (J.P. Dumont). F. frapper, asséner un coup.

2. taper po fé piede kinoxhance. Flamind, si t' î rvéns co, dji t' make (B. Mirlon). Imådjreçmint, tot cåzant do solea, d' ene drouke, evnd. Vo l' la å dewôrs; i tådje; maké pal tcholeur; stoufant, k' i fwait. (J.F. Brackman). On lyî a dné on médicamint ki l' a maké u pol maker. rl a: assoumer. F. assomer, sonner, étourdir.

3. (imådjreçmint) sibarer pår. Come si dj' n' aveu nén co stî makêye assez, i m' a co pus esbarloufé cwand i m' a tapé å vizaedje k' il esteut vef (G. Belleflamme). rl a: estoumaker, amaker, tchoker. F. choquer, scandaliser, offusquer.

4. lure foirt, tot djåzant do solea; astourdi, tot djåzant del tcholeur. Vo l' la å dewôrs; i tådje; maké pal tcholeur; stoufant, k' i fwait (J.F. Brackman). F. étourdir.

Parintêye:

• maké: sot, fô. Il e-st a mitan maké, por mi, d' aveur atchté ene nouve oto et k'i n' a pont d' cårs.
• macant. I fwait macant = I fwait tchôd, stof.
• maca: (1) mårtea d' foidje (2) sôre di ptit mårtea pindou après èn ouxh, k' on s' sieve po toker et dmander k' on drouve. Åve, li veye do maca.
• a make (advierbire): foirt; bråmint. Il fwait bea, dj' årans des fraijhes a make.
• makete (foutant): tiesse . Waite a twè k' t' atrapreus on côp so t' makete!
• macté: soyant, sôlant a foice di dmorer sins candjî, di rataker.