mandaye [o.f.n.] li ci (cene) k' on lyi fwait todi fé çou k' les ôtes ni vlèt nén fé, et ki n' pout nén dire non. Li ci k' a fwait l' må est l' mandaye do diale (Sint Matî rat. pa J.Cl. Rigaux). Cwand elle aveut dandjî di s' fé remoenner å hamtea, del nute, cwand avént dvou travayî disk' a meynute meyzeure, c' esteut l' Esmayel li mandaye di siervice (L. Mahin). Po n' pus esse li mandaye mesbridjî på Tins, sôlez vos d' vén et di powezeye (C. Baudelaire, ratourné pa J. Schoovaerts). Po k' so li Rwè et les mandayes, I lujhe li solea sins låtchî (R. Viroux). On dit eto: siclåve. F. serviteur, homme à tout faire, manœuvre, petite main, esclave. Disfondowes: man'daye, man'dâye.