mande [f.n.] tchena, banse. Alez m' cweri l' mande al bouwêye. >> aveur on cou come ene mande ås pronnes: aveur on gros drî. F. derrière proéminent. | manderlêye [f.n.] çou k' gn a el mande. | manderlî I. [o.n.] banslî. F. vannier. II. Manderlî [n.dj.] no d' famile di Walonreye, ki si scrît, asteure, Mandelier, Manderleir, Mandelaire. Vîs scrijhas: Mandelyr (1444). Coinrece Coûtchant walon.