manoyî (codjowaedje)

I. [v.s.c.] payî ene bistoke, diner ene dringuele. I nos fårè co bén manoyî po les fiesses. F. sortir de la monnaie.

II. [v.c.] fé divni manoye tot djåzant d' on metå. On-z a manoyî l' årdjint co po meye et meye patacons (H. Forir). F. monnayer.

Disfondowes: manôⁿyî, manoyî, manôⁿyi.

| manoyeu, manoyeuse u manoyresse [o.n.] fijheu(se) di manoyes. >> fås manoyeu: fijheu(se) di fåsse manoye. F. faux monnayeur.

| manoyaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si rzultat) pol viebe "manoyî". Loukîz a: bataedje di manoye. F. monnayage, frappe, dépense.

| manoyoe [o.n.] ovroe d' manoyaedje (plaece wice k' on bate manoye). Dj' a bouté vint ans dins on manoyoe. F. atelier.

Disfondowes: manôⁿywè, manoyeu, manoyû, manoyoû.

Etimolodjeye: cawete -oe, 2001.