marmandje [f.n.] u [o.n.] 1. maxhî amagnî (k' on-z aprestêye cwand on est tot seu, u dins ene cantene, evnd.). Il fwait bén s' marmandje. Ké marmandje ki t' m' as fwait la !. Fwais t' marmandje et clôs t' betch ! ([[A. Lurquin]]) Loukîz a : [[Motî:fristouye|fristouye]]. F. mangeaille, bouffe, becquetance. 2. amagnî, [[Motî:eurêye|eurêye]]. Il a fwait on bon marmandje. F. nourriture, bouffe. [[Categoreye:Motî]]