matante [f.n.]

1. sour do pa u del mame. Ele breyeut sol fosse di s' fré et ele n' åreut nén yeu ndalé sins s' matante ki l' a prins pal mwin et l' moenner evoye (J. Porti). F. tante. >> matante di souke: matante k' a bråmint des cwårs, et k' on fwait åtoû d' leye. >> si matante end åreut, ci sereut mononke: (måhonteus) dijhêye po onk ki fwait tot ene divize avou des "si", mins cwand on cåze avou des djins ki n' sont nén a l' après d' ene cråsse; "end åreut" vout dire "åreut des coyes". Franwal: ahåyant po "Avec des si on metrait Paris en bouteille". >> si matante åreut des rowes, ça freut ene bele tcherete; u : >> si matante åreut des roles, ci sereut ene oto; u: >> si matante åreut ene rôlete, ci sereut ene berwete; u: >> si matante åreut des rôletes, ci sereut ene trotinete; u: (måhonteus) >> si matante åreut des coyes, ci sereut mononke; u: (radoûcixhanmint) >> si matante end åreut, ci sereut mononke: dijhêyes po onk ki fwait tot ene divize avou des "si"; gn a pont d' avance di fé des supôzicions avou toplin des "si". >> rabressî come les matantes: tot fjhant troes båjhes. On dit eto: come al dicåce.

2. viye comere. Elle a dmoré matante (H. Forir). F. célibataire.

3. (ene miete fotant) feme pus viye ki vos, et k' on lyi doet l' respet. Avans dju rî, don, vormint, cwand vs avoz lomé l' beguene "matante" (J. Lahaye).

4. (foclore walon) no di sacwantès femes (pus viyes) dins l' soce Rweyål Club walon d' Måmdey.

Etimolodjeye

sustantivaedje do F. "ma tante" (po-z atôtchî si matante).

Mot d' aplacaedje

• matante-tåye

Hårdêyes divintrinnes

• « Pitit d' mon les matantes », on roman da Joseph Calozet.
• Dipus d' racsegnes so les frés et les matantes do Rweyål Club walon d' Måmdey.