matenes [f.n.t.pl.]

(rilidjon crustinne) priyires k' on dit foirt timpe, après s' awè levé. C'est l' troezinme priyire del djournêye. >> gn a bén des matenes: la ddja lontins. On nos a hapé nos oujhenes, Et leus bruts, come des rôbaleus, Sont-st evoye, n a bén des matenes (R. Joelants). rl a: hapêye.

• Dipus d' racsegnes so les matenes
• Dipus d' racsegnes so les priyires del djournêye