mawyî (codjowaedje) [v.c.] fé aler ses djawes, po broyî l' amagnî avou ses dints. On dene des ptits bastons d' måvlete a mawyî ås efants ki fjhèt leus dints. Cwand les rowes, dins nosse tiesse, ni tournént pus foirt bén, On mawyive des fayenes po-z ecråxhî l' molén (L. Piron). Loukîz a: groumter, mashyî. F. mastiquer, mâchonner. >> mawyî come on lapén: tchiker, magnî des tchicletes.

Etimolodjeye : viebe fwait sol mot mawe.