mayon [f.n.] crapåde k' on hante avou leye. C' est on powinme sicrît po li ptite mayon di m' gamén (R. Hostin). Gn a la ene viye princesse a mitan sote, å troes cwårts tchamosseye, k' a stî, dit-st on, li mayon då pa da l' Impreu (L. Hendschel). Dijhoz mel vite, oyi ou non Si vos n' vloz pus esse mi mayon (A. Vierset). I tresse des corones di fleurs Po gåyoter l' beaté di s' mayon, di s' monkeur (A. Gauditiaubois). rl a: monkeur, kimere. >> Li få Mayon (so plaece Fau Mayau): no d' ene plaece di Viyance. Etimolodjeye: pitit no "Mayon", racourtixha di "Matile".