mazete

I. [f.n.] damjhele, crapåde. Pierdou dins mes idêyes, spårdowes comes des orandjes Dju m' prin a repeter té k' èm cour l' a rtinou Ki vos avoz, mazete, les pus beas iys do monde (F. Duval). F. coquine.

II. [addj. purade padvant] grandiveuse. Prindoz bén pacyince co ene miete c' est çki l' vint shofléve al mazete pitite djonne feye (R. Mayence). F. prétentieuse.

III. Mazete [no prôpe]

1. no di tchvå.

2. no metou a ene pitite båshele. A shijh eures, li påvion-citron voltêye dedja å dzeu do bwès; a croere k' i vout aler dispierter Mazete... et l' kihertchî so s' voye (L. Chastelet).