mehin [o.n.] pitite rujhe. N' estoz nén honteus dvant les djins, di ristamper tos vos mehins ? (Simon li Scrinî) Våt motoit mî leyî cori ses brijhes, ses idêyes al va-s'-mel-cwir ki d' tourner a noerès biesses etat loucant l' laid vizaedje di ses mehins (P.H. Thomsin). Dj' esténs toss des pinsionés avou bråmint d' mehins (E. Wenkin). Loukîz a: rascråwe, eguegne, aroke, problinme. F. souci, petit problème.