mete 1 (codjowaedje)

I. [v.c.]

1. poizer. Metoz l' éndjole sol buro. Loukîz a : tchôkî, fote, taper. F. mettre. >> mete e pådjes: adjinçner les scrijhaedje et les dessinaedjes d' ene gazete, d' on live, evnd.

II. si mete [v.pr.] >> si mete a djin; u: si mete avå les djins: håbiter les djins do payis, tot djåzant d' onk (ene) ki vént d' ariver. F. s'intégrer. >> mete e sinne: essinner. >> si mete cwite di: si dishaler. F. se débarasser.

| metaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "mete". >> metaedje a djin; u: metaedje avå les djins: Franwal: ahåyant po: "intégration". >> metaedje e coleur: Franwal: ahåyant po: "peinture". >> metaedje e sinne: essinnaedje.

| meteu, meteuse u metresse [o.f.n.] no d' fijheu pol viebe "mete". rl a: meteu so pî. >> meteu(se) e coleur: li ci (cene) ki mete e coleur (ene måjhon, on meube) sins esse pondeu di s' mestî. >> meteu(se) e pådjes: li ci (ne) ki mete e pådjès ene gazete, èn årmonak. >> meteu(se) e sinne: essinneu.

Parintêye

• rimete
• dismete
• permete
• amete

Mots d' aplacaedje

• mete e coleur
• mete evoye
• mete so pî

Omofone

• mete (unité d' mezeure)