mi 1

I. [prono]

1. prono tonike do cåzant, del cåzante, metou lu tot seu, avou on coma padrî. Mi, dj' end a m' sô. Mi, djel vou bén. rl a: mi-minme, ene sakî. F. moi. >> pôve mi: dijheye po s' plinde lu-minme. Pôve mi, dji n' saveu pus a kî n' date ! F. pauvre de moi. >> mi et (èn ôte): "mi" pout vni l' prumî dins ene enumeråcion sins displaire. Ça fwait k' dji nos ans stî mete el cawêye a l' intrêye do cinema, mi et m' camaeråde.

2. prono tonike do cåzant metou padrî ene divancete. Vinoz adlé mi, poyon. F. moi. >> da mi: da minne. ci live la, c' est da mi. F. qui m' appartient, qui m' est propre. >> por mi: a mi idêye. Por mi, il est sô. F. à mon avis. >> tant k' a mi: dijheye po bén mostrer si pôzucion so ene sacwè. Tant k' a mi, dji vénrè. rl a: tankami. F. quant à moi.

3. mi (dirî cosoune et padvant cossoune) / m' prono coplemint do cåzant, del cåzante, metou divant l' viebe. ça n' mi dit nén did wice ki vos divnoz. rl a: mu, mel. F. me.

II. mi (dirî cosoune et padvant cossoune) / m' [prezintoe] prezintoe d' apårtinance do cåzant (del cåzante). A mi, i m' shonne, mi, k' on-z a mo do plaijhi, cial. C' est mi idêye, paret, mi (ramexhné pa L. Remacle).

Omonimes:

• mi (o.n.; note di muzike)

• Dipus d' racsegnes so les pronos
• Dipus d' racsegnes so les prezintoes