mieule [f.n.]

1. pire a rawijhî, ki toûne so èn aessi. I vos fåt passer l' fier sol mieule pol fé taeyî (J. Coppens). Li mieule do relomeu toûne, toûne, avou ses spales ki mårkêynut l' cadince. (F. Callaert). F. meule.

2. pire di molén Li molén egzistéve co, li rowe esteut co la, ene rowe di bwès, et l' mieule î esteut co avou (ramexhné pa J. Adam). >> erbate° ene mieule; on rbateu d' mieules

Mots-parints :

• mieuler

Fås amisse :

• li mot "meule" n' est nén l' mot walon po moye (F. meule de foin.).

• Dipus d' racsegnes sol ribataedje des mieules