minêye [f.n.] 1. må ki s' prind tot d' on côp a mwintès djins, mwintès biesses. Li walon s' a cossemé par ci co pé k' ene minêye Dins des payis k' i gn a, C' est todi setchresse et pômagne, Grossès aiwes et minêyes di totès sôres (E. Gilliard). C' esteut les viyès familes do viyaedje k' avént payî les posteures di l' eglijhe, po rmerciyî d' awè yeu leus biesses sipårgneyes, leus efants u leus djins schapés d' ene croke u d' ene minêye u l' ôte (E. Gilliard). Dispu 1986, ene novele minêye a-st aparexhou e l' Inglutere, li Maladeye des Sotès Vatches (L. Mahin). C' est ça ki vosse medcén vos scrît, cwand vos n' vos savoz mete cwite des minêyes di gripe et d' rôguias, ki vos rascråwez ås froeds djoûs (L. Mahin). F. épidémie. 2. pitite maladeye, des cenes k' arivèt sovint di l' ivier. Mins adon, il avént yeu ene mwaijhe minêye et i n' s' è rmetént nén (Simone del Golete). rl a: herike. F. grippe, rhume, refroidissement, indisposition. Disfondowes: minêye, minéye, minèye, mènéye, mënêye, minée. Pc menée. Etimolodjeye: sicawa d' on vî mot "terminêye", bodje termene, cawete -êye. (rediveuse etimolodjeye) Coinrece payis d' Nameur, di Dinant, do Tchestea, di Flipveye. | minêyolodjince [f.n.] syince des minêyes, ki s' ocupe di cnoxhe les pondants et les djondants di l' epestiferaedje des maladeyes, comint çk' ele si prindèt, et vos nd åroz. F. épidémiologie. Etimolodjeye: sol bodje minêye, cawete -olodjince, ricalkêye del cawete greke -ologia, avou assaetchance di "syince", 1997. | minêyolodjisse [o.f.n.] li ci (cene) ki studeye li minêyolodjince. F. épidémiologiste. | minêyolodjike [addj.] a vey avou l' minêyolodjince. F. épidémiologique.

Dipus d' racsegnes sol minêyolodjince