miråcoleye [f.n.] estance d’ onk k’ end a pezant, k' a des zwatès pinsêyes. Po sognî nosse mirancolêye, T' as hapé l' peket do curé ([[J. Lefebvre]]). Pire fijheut passer l’ miråcoleye avou ses djoyeus messaedjes ([[D. Salme]]). Vola ene tchoûlåde tchanson plinne di miråcoleye k' i rprindèt tertos e keur, tot s' tinant pa les spales et s' rabressant bén foirt ; et vey soude leus låmes ([[J.P. Dumont]]). Il a l' miråcoleye, [] do tins passé, mins s' il a l' må do payis, di s' campagne, c' est ossu d' ene campagne di dvins l' tins ([[G. Belleflamme]]). Li houte assûne del mirancoleye ([[R. Viroux]]). L' aiwe lyi court foû des ouys, pieles di miråcoleye ([[A. Gauditiaubois]]). Loukîz a : [[Motî:diloujhe|diloujhe]], [[Motî:disbåtchance|disbåtchance]], [[Motî:cafård|cafård]], [[Motî:disnortance|disnortance]]. F. "mélancolie", "nostalgie", "spleen". | miråcolieus, miråcolieuse [addj., padvant u padrî] k' a del miråcoleye. Loukîz a : [[Motî:diloujhî|diloujhî]], [[Motî:disvoyî|disvoyî]], [[Motî:disnorté|disnorté]]. F. "mélancolique", "nostalgique". == Etimolodjeye et tcherpetaedje == ;miråcoleye : riwalonijhî calcaedje do F. "mélancolie"., [[noûmot do walon|1870]]. ;miråcolieus : [[cawete -eus]], [[noûmot do walon|1904]].  [[M. Piron]] ''Formation de la langue littéraire des écrivains liégeois'', 1939, p. 301. == [[Disfondowe]]s == ;miråcoleye : miraucolèye, mérâcolèye, mirancolîye. == Sourdants ==