moenner evoye [vierbire a spitron, a coplemint]

1. tcherdjî (ene sacwè k' on n' vout pus) pol moenner å lon et l' fote evoye. Il ont cåzu fwait l' bastimint: i n' ont pus k' a moenner les trigus evoye. Gn aveut tant d' nive ki nosse pa l' a dvou moenner a begnons evoye. rl a: emoenner, [[Motî:poirter evoye|poirter evoye]]. F. enlever, emporter. Ny. wegbrengen, wegvoeren.

2. tcherdjî (ene djin) dins ene oto, pol moenner amon les fôs, al prijhon, evnd. On l' a moenné evoye come on sot. F. emmener.

Disfondowes: mon.ner, mwin.ner èvôⁿye, mon.ner vôⁿye, miner èvôye, mwinrner èvoye, mwin.nè èvoye..

• Dipus d' racsegnes so les viebes ås spitrons.