moes [o.n.]

1. pårtixhaedje d' ene anêye ki corespond a pô près å tins d' ene novele lune, avou tchaeke on no et k' on conte les djoûs tot cminçant på prumî å dvins d' tchaeke moes. Dins l' calindrî grigoryin i gn a doze moes, di trinte ou trinte-ey-onk djoûs, avou onk di vint-ût djoûs (vint-nouve les anêyes bizetes. >> Les doze moes d' l' anêye: djanvî, fevrî, måss, avri, may, djun, djulete, awousse, setimbe, octôbe, nôvimbe, decimbe.

2. termene d' ene trintinne di djoûs e rote. Gn a on moes did ci. F. mois.

Dipus d' racsegnes sol calindrî grigoryin