monparan

I. [aduzoe] valet (sovint dins des fråzes di rprotche). Ci n' est nén co la k' on racoye li pus d' çanses, saiss, monparan (J. Lahaye). On dit eto: cofré.

II. [o.n] monami. >> fé do monparan: fé do monami (fé di s' gueuye, voleur esse mwaisse). On dit eto: fé do ronflant.

Etimolodjeye: sustantivaedje do F. "mon parent", po fé l' djinti po-z atôtchî ene sakî, divant d' lyi dner l' axhlêye (fåsse betchete mon-); rl a: parint.