monpere [o.n.]

1. rilidjeu. F. père.

2. (sorpoli) pere. Dji n' sai si vosse monpere vos leyrè fé çoula. Èm monpere mi vleut fé divni savant. (R. Painblanc). F. paternel.

Etimolodjeye: sustantivaedje do F. "mon père", po-z atôtchî si pa u on rlidjeu respectiveuzmint (fåsse betchete mon-).