mouwer 1 (codjowaedje) [v.s.c.] u si mouwer [v.pr.] esse tot rtourné, divintrinnmint, pa ene novele, di vey ene djin, evnd. Li grand Djåme mouwa tot, et braire on côp come on pierdou: "Mame !!" (M. Hicter). Vosse cour est tinrûle; i s' mowe åjheymint. F. s'émotionner, s'émouvoir, être impressionné.

Etimolodjeye: latén mutare (candjî).

| mouwé 1, mouwêye [addj. purade padvant]. Dj' endè so tot mouwé. Vosse bele-mame et mi, nos avans stî tot mouwés del moirt di Mårcel (J.P. Dumont). Mouwé d' compassion, Djezus stinda l' mwin et lyi derit tot l' aduzant: "Dj' el vou, soeye riweri !" (sint Mår, ratourné pa J. Mignolet). Si vizaedje esteut tot mouwé, i fjheut sovint des mawes di sofrances ou d' plaijhi, shuvant les furdinnes do persounaedje, dandjreus (L. Hendschel). F. ému(e). >> mouwé disk' å nawea: foirt mouwé. Adon, li Djôzef moussa foû al vole, ca il esteut mouwé disk' å nawea d' aveur riveyou s' fré, et les låmes aspitént a ses ouys. (li Djeneze, ratournêye pa L. Hendschel).

| mouwaedje 1 [o.n.] reyaccion, estance do ci (del cene) k' est mouwé (êye). F. émoi, émotion, frémissement d'émotion.

| mouwrece [addj., todi padrî] (mot d' linwincieus) k' a a vey avou on mouwaedje. Les mots avou l' cawete -isté ni s' metront ki dins les fråzes mouwreces. F. émotionnel, émotif.

Etimolodjeye: cawete -rece, 2005.

Minme mot

• mouwer (fé bodjî, rimouwer).

Minme sourdant etimolodjike :

• mouwer (wayimer, candjî ses plomes, tot djåzant des poyes).

Pwaire minimom (coinreçmint)

• (avou "mouwé") : mouwê, mouwet (ki n' sait cåzer).