mouwer 2 (codjowaedje)

I. [v.s.c.] bodjî, aler d' ene plaece a l' ôte. F. se mouvoir.

II. [v.c.] rimouwer (ene sacwè), copurade, tot djåzant des tindeus ås oujheas, fé bodjî li cadje vou l' apleu.

| mowe 1 [f.n.]

| mouwance [f.n.] grand voyaedje, grand bodjaedje. Camaerådes des nouwêyes, et vijhéns d' leu mouwance, Berlokîs pa les vints, parey ki des påwions? (L. Declercq).

| mouweu [o.n.] (v.m. d' tindeu) li ci ki fwait bodjî l' mowe.

| mouwåd [o.n.] (v.m. d' tindeu) mwais mouweu.

Minme mot, imådjreçmint :

• mouwer (esse tot rtourné, divintrinnmint).

Minme sourdant etimolodjike :

• mouwer (wayimer, candjî ses plomes, tot djåzant des poyes).
• mowe (wayimaedje, candjmint des plomes)

Omonimeye coinrece.

• (avou "mowe") mawe (xhinêye).

• Dipus d' racsegnes sol mowe et l' mouweu el tindreye ås oujheas