mirer (codjowaedje) [v.c.] (v.v.m.) aveur ene bele vowe so.

| mire [f.n.] dins l' ratourneure "a mire" (vî mot d' cinsî) dizo wårdance, tot djåzant d' ene vatche k' on dene a èn ôte acleveu pol nouri tins d' l' ivier. >> prinde des biesses a mire: prinde des biesses d' èn ôte cinsî po l' ivier, pask' on-z a do four et k' i nd a pont; li ci ki sognive li vatche aveut l' laecea, eyet l' mitan do vea. rl a: prinde a waide, a nourxhon, a four. F. bail à cheptel. >> mete des biesses a mire: les dner a èn ôte por lu lzès sognî l' ivier.

| miroe [o.n.] usteye di måjhone, des cwefeus, des magazins d' mousmint, la k' on s' pout rwaitî dvins. F. miroir.

Etimolodjeye : cawete -oe.

Mots d' aplacaedjes (nos d' plaece):

• Mirwå.
• Mirmont.
• Mirvå.