mwaisse-lodjeu, mwaisse-lodjeuse u mwaisse-lodjresse [o.f.n.]

1. li ci (cene) ki louwe ene tchambe a on lodjeu, ene lodjeuse. Dj' end a m' sô di esse li mwaisse-lodjeu des tchamp d' grins dit-st i li sbara (J. Lamoline). F. propriétaire, hôte, hôtesse.

2. mwaisse-lodjeu [o.n.] (pus stroetmint) houyeu ki pårtixh l' ocupåcion di s' tchambe avou èn pus djonne ovrî, ki lodje e s' måjhone (pask' onk fwait l' nute et l'ote fwait l' djoû). Sovint li feme do mwaisse-lodjeu el trompéve avou l' lodjeu. rl a: lodjeu.

3. (stindaedje) ome ki s' feme coûtche avou èn ôte. F. cocu.

4. (pa rcandjaedje des roles) ome ki vént vey li feme d' èn ôte. F. amant.

Bodjes:

• mwaisse
• lodjeu