mwetî [o.n.] [[Motî:mitan|mitan]] (d' ene plaece). Mi viyaedje avou ses pemîs, ses biyokîs et s' clotchî å mwetî ([[A. Yande]]). F. milieu. | mweteye [f.n.] mitan (dimey [[Motî:boket|boket]]). I djouwixhèt del mweteye del måjhone. Påke et Sint-Rmey pårtixhèt l' an e mweteye; Noyé et Sint-Djhan pårtixhèt l' an e mitan. ([[Motî da Haust]]). F. moitié. | mwetiåve I. [o.n.] melkin (acmaxhaedje di rgon et d' frumint). F. méteil. II. [addj., purade padvant] di melkin (tot cåzant d' on pwin) I fjhént co des mwetiåves pwins. Etimolodjeye: [[cawete -åve]], sitindaedje d' on sinse prumioûle "ki pout esse mwetyî" (semé mitan mitan).