nåve [f.n.] pårtêye d' ene eglijhe, la k' les djins s' metnut, inte li poite do fond, eyet l' keur. E plin mitan des nåves, i s' droveut des hossåds, Les curés, les mårlîs end avént plin les botes ([[E. Michel]]). F. nef. >> grande nåve: li cene å mitan, dins les grandès eglijhes k' end ont eto sol costé. F. nef centrale. >> pitite nåve: les cenes metowes so les costés. Noste eglijhe a troes nåves, ene grande et deus ptites. On dit eto: [[Motî:acinte|acinte]]. F. nef latérale. Etimolodjeye : latén "navis" (batea). Parintêye : * [[Motî:navêye|navêye]] Minme sourdant etimolodjike : * [[Motî:naivyî|naivyî]] ---- * [[eglijhe (bastimint)|Dipus d' racsegnes so les nåves des eglijhes]] [[Categoreye:Motî]]