nîme I. (vî vî mot) retourêye plaece la k' les Gålwès priyént leus diès. Les scrijhaedjes galo-greks si rtrovnut so des pires di tombales, des bônes inte deus hassoes et so des pires di rmerciymint ås diès metous dins des nîmes (Lucien Mahin). >> Fond d' Nîme:no d' ene plaece di Lustin. II. Nîme [n.pl.] 1. [n.pl.] ancyin ptit ban del Walonreye, e F. Nismes, rebané avou ds ôtes viyaedjes po divni li novele intité di Virwinvå. Sipotaedje des djins d' Nîme: les Craheas (so plaece: Crayas. 2. Veye di France, e F. Nîmes. Disfondowes: Nîme, Nime, Vîs scrijhas: Nimaud (1061), Nieme (1188) Etimolodjeye :gayel nemetum (minme sinse) | Nîmea [n.pl.] ri ki court a Nîme e F. Nimay. | Nîmlete [n.pl.] hamtea d' Baileu, metou sol Noere Aiwe | Nîmåd [n.pl.] (v.v.n.) vî no d' Nîme sicrît Nimaud(1061).