nûlêye [f.n.] 1. aiwe pompêye el mer et k' est epoirtêye dins l' cir, et fé ene grijhe u blantche masse ki mucheye li solea, et al fén si dismantchî et divni del plouve. Ti rloukes les nûlêyes rôler doûçmint, ene padrî l' ôte, ene padzo l' ôte ([[L. Warnant]]). T' es la e plin mitan del pair, droete come èn I, hinant t' fir loucåde viè les nûlêyes et l' solo ([[R. Joelants]]). On dit eto: [[Motî:nouwêye|nouwêye]] F. nuée, nuage. 2. volêye d' oujheas. Aspite ene nûlêye di coirbås K' ramexhnèt tot l' måva bisteu Ki l' eraire vént d' abouter foû. ([[H. Simon]]). F. nuée, volée. 3. [[Motî:peclêye|peclêye]] (bråmint des). Dispoy lontins, dji so grand pere, dj' a ene nûlêye di ptits-efants ([[J. Pirson]]). F. volée, ribambelle, floppée. Disfondowes: nûlêye, nûlâye. | nûlea pitite nûlêye. I fåt si waire po fé lure li solea, po k' el bon vint tchesse å lon les nûleas ([[A. Flesch]]). Disfondowes: nûlia, nûlê. Parintêye : * [[Motî:enûler|s' enûler]] ---- [[nûlêye|Dipus d' racsegnes so les nûlêyes]]