naeçale [f.n.] longou batch di bwès, avou deus naiviron, po passer l' aiwe. Li passeu d' aiwe inméve ôte tchoi k' ene tchestur linne: si rapîçtêye naeçale et ses vîs naivirons (J. Vrindts). On dit eto: bårkete. F. embarcation, barque. Disfondowes: nèçale, nacèle.