naxhî (codjowaedje) u naxhyî (codjowaedje) [v.s.c.]

1. cweri tot costé, cweri pattavå après ene sacwè, sins rmete les cayets e plaece. Gn a des bindes acoirdêyes avou les frådeus del veye, ki naxhnut dins les viyaedjes, et ci n' est nén des påkîs (W. Bal). I fåt k' i naxheye tot costé. On dit eto: randaxhî, ranxhî, naxhter, rinaxhî; Loukîz a: grevissî, forguiner. F. fureter.

1. si dixhombrer.

Etimolodjeye: viebe fwait sol bodje «naxhe».

| naxhåd, naxhåde [o.f.n.] li ci (cene) ki naxhe tofer. F. fureteur. >> li Naxhåd: no d' on ri d' Yasche (pask' i crombeye come s' cwereut s' voye).

| naxhaedje u naxhiaedje [o.n.] accion di naxhî:

1. cweraedje tot avå.

2. dixhombraedje.

Parintêye :

• naxhe, naxhes
• naxhter
• rinaxhî