naxhter ([[Codjowaedje tchicter|codjowaedje]]) [v.s.c.] 1. cweri dins totes les coines d' ene sitroete plaece. Dins tos les cwéns, k' il a stî naxhter ([[L. Somme]]). On dit eto: [[Motî:randaxhî|randaxhî]], [[Motî:ranxhî|ranxhî]], [[Motî:rinaxhî|rinaxhî]]. F. trifouiller, fouiner, fureter. 2. tot cåzant d' on brut, s' ôre pattavå. Dj' inméve bén li brut des oujhenes Ki naxhtéve d' Ougrêye a Tileu ([[R. Joelants]]). Etimolodjeye: viebe fwait sol bodje [[Motî:naxhe|naxhe]], avou l’ raptitixhante [[cawete -ter]]. | naxhteu, naxhteuse u naxhtresse [o.f.n.] li ci (cene) ki naxhtêye, ki s' mete totavå. C' est ene naxhtresse ki n' est måy ki so tchamps so voyes po vijhner. [[Categoreye:Motî]]