nindje [f.n.] 1. laide binde (binde di metchantès djins). Ene nindje di barakîs F. engeance. 2. binde. I nd è vénrè pa cints, pa nindjes; cwè lzî diroz, Bon Diu d' pitié ? (F. Dewandelaer). Come des djonnes di sindjes, Faleut vir el nindje . Etimolodjeye : riscôpaedje di ene "indje". Coinrece Coûtchant walon.

Parintêye :

• enindjî
• indjén, indjince